Bevrijdingsboek Provinciehuis verschijnt later

Berkel en Rodenrijs – In de zomer van vorig jaar werd Ina Molenaar geïnterviewd door mensen van het Erfgoedhuis Zuid-Holland voor het Bevrijdingsboek dat gemaakt wordt met het oog op het herdenkingsjaar van 75 jaar Vrijheid. Zij verheugde zich enorm op de presentatie in het Provinciehuis aanstaande 1 april. Vanwege de situatie rond het coronavirus is deze feestelijke gelegenheid uitgesteld.

Verschillende persoonlijk beleefde verhalen van Ina Molenaar zijn in het Bevrijdingsboek opgenomen. Over de inhoud kan zij nog niets prijsgeven, maar het is een mooie gelegenheid om haar eens te laten vertellen hoe dit allemaal tot stand gekomen is en waaròm deze bijdrage voor haar zo waardevol is. Wij interviewen haar telefonisch aangezien de Berkelse en haar man tot de risicogroep behoren in verband met de besmetting van het coronavirus. “We houden ons aan de voorgeschreven regels en blijven binnen”, zegt Molenaar die onlangs te horen kreeg dat het hele Provinciehuis op slot zit. “Gezondheid gaat natuurlijk boven alles.” In 2020 is het 75 jaar geleden dat de provincie Zuid-Holland na de Tweede Wereldoorlog werd bevrijd van de Duitse bezetter. Met het oog op dat herdenkingsjaar stelt het Erfgoedhuis, in samenwerking met het Provinciehuis en in opdracht van het provinciebestuur, een bundel Bevrijdingsverhalen samen. Een boek met ervaringen en herinneringen van mensen in Zuid-Holland van kort voor, tijdens en vlak na de bevrijding. Vooral uit de periode maart tot en met september 1945 herinnert Molenaar – die toen zeven jaar was - zich vele gebeurtenissen. “Het gewone leven kwam weer op gang. Mensen kwamen terug, of soms ook niet. Vooral mannen die tijdens razzia’s waren opgepakt en in Duitsland als dwangarbeider te werk waren gesteld”, aldus Molenaar. In de bloemlezing die straks het resultaat van de bijzondere verhalencollectie wordt, ligt de nadruk op persoonlijke verhalen. De gehele presentatie van 1 april is voorlopig uitgesteld. “Ik had mij er erg op verheugd en al van alles voorbereid”, vervolgt Molenaar. “Ik zou opgehaald worden met een taxi en had graag mijn kleindochter Tessa meegenomen. In de oorspronkelijke situatie zou dat onmogelijk zijn, aangezien zij in de nacht van 1 april in het vliegtuig zou zitten. Haar hele reis is overigens geannuleerd, en ik hoop van harte dat zij er op de nieuwe datum bij kan zijn.” De commissaris van de Koning verzocht om juist jonge mensen mee te brengen als begeleider, om hen het belang van de Bevrijding te laten zien. Terwijl Molenaar in gedachten terug gaat in de tijd herinnert zij zich de grote saamhorigheid uit de oorlogsjaren en kort daarna. “De mensen keken nog naar elkaar om en gunden elkaar iets. Eigenlijk een soortgelijke sfeer zoals we nu om ons heen zien ontstaan."

BRON: hartvanlansingerland.nl