Interview Ina Molenaar in de Heraut

 

John Hofman - Heraut

Ina Molenaar is geen onbekende in Berkel en Rodenrijs laat staan daarbuiten, want samen met haar man Jan runt ze het Tractorenmuseum naast hun woonboerderij aan de Noordeindseweg en kan als geen ander daarover boeiend vertellen als er weer bezoekers komen die een rondleiding krijgen.  Dat boeiend vertellen zit  in haar genen en is nu tot uiting gekomen in haar eerste boek met als titel ‘Gewoon Ina’.  Op de cover zien we een foto van Ina toen ze nog jong was: een knap meisje, dat intelligent en vrolijk uit haar ogen kijkt, want intelligent is ze zéker! We zitten bij haar in de gezellige woonkamer van de boerderij, terwijl echtgenoot Jan in de keuken alvast aan het boek is begonnen, want hij wil wel graag weten wat ze allemaal over haar leven ‘openbaar’ maakt. “Tja”, begint ze haar toelichting over het boek, “hoe maak je een begin, vroeg ik mij drie jaar geleden af. Ik ben daar voortreffelijk bij geholpen door Yvonne van der Kaay van Biografiebureau Scribenda”, zegt ze eerlijk. “Het begint uiteraard waar ik ben geboren en uit welk gezin ik kom en van lieverlee kwamen de herinneringen van mijn jeugd en daarna langzaamaan naar boven. Ik was heel leergierig als jong meisje, maar moeder zei dan: “Studeren? Wel nee, dat is alleen maar verloren tijd. Ga maar naaien leren zodat je zelf je kleren kunt maken, dus ging ik naar de huishoudschool”. Hoewel vader een boerderijtje had, woonde het gezin in een huurwoning. In 1950 verhuisden ze naar een nieuwe boerderij.

foto: John Hofman

Opleidingen

Na de huishoudschool moest Ina gaan werken en zo kwam ze, pas vijftien jaar oud, in een gezin terecht waar de vrouw des huizes ziek was en Ina de hele huishouding moest doen. “Ik heb haar drie jaar verpleegd”. Drie jaar daarna is ze getrouwd met haar eerste man, die een eigen boerderijtje had. Ina ging avondcursussen volgen, want ze wilde iets van haar leven maken. Ze presteerde het zelfs om later nog de Moeder-Mavo te doen en een MEAO-opleiding te volgen!. “We kregen vijf kinderen tijdens het huwelijk en ik wilde hen ook de kans geven om te gaan studeren. Mijn man had een hartkwaal en ook een bedrijfsongeluk gekregen en onze relatie kwam steeds meer onder druk te staan totdat het echt niet meer ging en we zijn gaan scheiden. Daar stond eigenlijk niemand van te kijken!”.  Tot de echtscheiding was  ze al dertig jaar getrouwd. Ze ontmoette daarna haar huidige man Jan, die weduwnaar was, maar geen kinderen had. Ina: “Ik was toen al vijftig jaar”. Gelukkig hebben haar kinderen allemaal een goede opleiding kunnen volgen en zijn ‘goed terecht gekomen’ zoals we dat noemen. Jan had ook een boerderij, maar was tevens al begonnen met het verzamelen van oude tractoren welke hij zelfs vanuit Amerika liet overkomen. Ina: “Ik kreeg bij Jan een heel ander leven. Kreeg waardering en werd gestimuleerd in mijn ontwikkeling. Van lieverlee ontstond het museum en kwamen er steeds meer oude tractoren in de schuur te staan. Met het restaureren en repareren van de oude tractoren werden ze geholpen door de inmiddels in 2019 overleden Frans Burgstad, een echte vakman.

 

Haar eerste boek ‘Gewoon Ina’, “en waarschijnlijk ook mijn laatste”, lacht ze, heb ik achter mijn computer geschreven. Soms kreeg ik ’s nachts ineens een ingeving en schreef dat dan gelijk op. Regelmatig stuurde ik een gedeelte naar Yvonne die het redigeerde”. Ze vertelt eerlijk dat ze over het algemeen niet de echte namen heeft vermeld als ze over personen schrijft, uitgezonderd die van echte gebeurtenissen in de wereld zoals de moord op president Kennedy. Maar Ina schrijft bijvoorbeeld ook over  de maanlanding of de Watersnood van 1953 welke ze heeft meegemaakt. Ze lopen als een rode draad door haar levensverhaal. Zo ontmoette ze ook Annie MG Schmidt bij kapper Heezen aan de Rodenrijseweg en vertelt daarover hoe ze dit allemaal heeft beleefd. Zo is er ook een hoofdstuk dat over religie gaat. “Geloof hoorde in die tijd gewoon bij je leven”, zegt Ina. Haar boek leest vlot weg en wil je eigenlijk gewoon in één keer uitlezen. Een knappe prestatie als je reeds boven de tachtig bent!  We moeten helaas afscheid nemen van Ina, want ons interview dreigt uit te lopen: als het aan Ina ligt vertelt ze nog 480 bladzijden door! Het boek heeft namelijk 480 bladzijden! Nogmaals, het is een prestatie als je op een leeftijd zoals die van Ina nog zo’n geweldig boek kan schrijven en dat ze zich eigenlijk alles nog zo goed kan herinneren, tot in de kleinste details. En dat maakt het boek zo heerlijk om te lezen. ‘Gewoon Ina’ is vanaf nu verkrijgbaar in de boekhandel. “Er komen waarschijnlijk nog signeersessies bij boekhandel Van Atten en bij boekhandel Janneke”. Het kost € 19,95. De eerste exemplaren heeft ze al verkocht aan bezoekers van het museum! Wie weet wordt het nog een bestsell